De Dr. Getman Stichting is een Functioneel Optometrisch Centrum. De optologie richt zich op het waarnemen en het zien als een totaal proces en spoort daarbij de "verborgen" oorzaken op als het zien problemen veroorzaakt. De aandacht gaat niet alleen uit naar de ogen maar naar de totale inspanning die het kost om "te zien". Daarvoor is een hele reeks testen ontwikkeld. Zijn er problemen geconstateerd dan moet de oorzaak worden opgespoord. Sommige oorzaken kunnen ook door een optoloog niet verholpen worden, maar daartegenover staan vele gevallen waarbij een behandeling tot zeer goede resultaten heeft geleid.

Dr. Getman was een beroemde Amerikaanse functionele optoloog die als grondlegger wordt beschouwd van de moderne Functionele Optometrie. Dr. Getman is nauw betrokken geweest bij de oprichting van de Dr. Getman Stichting in Rotterdam.

De Optoloog beschouwt het zien als een totaal proces. Dat betekent, dat hij niet alleen naar de ogen kijkt, maar naar het totale proces dat nodig is om te zien. Zo is het van belang te weten hoe het richten van de ogen gaat, is er sprake van een over of onder convergentie, hoe goed gaat de oogsprong (vooral belangrijk bij het lezen), is de accommodatie (scherpstellingsflexibiliteit) wel voldoende en hoe is de oogsamenwerking ontwikkeld.
De optoloog geeft trainingsadviezen op het gebied van scheelzien, luie ogen, bijziendheid en leer en leesproblemen. (Dyslexie)

Functionele optometrie is de internationale benaming voor optologie. In Nederland wordt vooral de benaming optologie gebruikt. De reden hiervoor is dat de optologen zich duidelijk willen onderscheiden van opticiens. Opticiens mogen zich na een HBO opleiding optometrie, optometrist noemen, maar zij doen iets heel anders dan de optoloog. Om verwarring te voorkomen wordt daarom in Nederland bij voorkeur de naam optoloog gebruikt.

Dyslexie is een ontwikkelingsprobleem, dat behoort tot het terrein van de leerstoornissen.
Er zijn in de loop der jaren veel misverstanden ontstaan over de aard en achtergrond van dyslexie. Aanvankelijk bedoelde men er problemen bij het lezen en spellen mee en dat is wat ons betreft momenteel nog de beste omschrijving van dit symptoom.
Lees- en spellingsproblemen zijn vrijwel nooit op zichzelf staande problemen bij het leren. Telkens blijkt dat die samenhangen met andere moeilijkheden op het terrein van organisatie van de informatieverwerking, zoals kijken, luisteren, geheugen, het neurologische systeem of stofwisselingsproblemen.
In onze praktijk is gebleken dat oogmotorische oefeningen vrijwel altijd zin hebben, als men er maar voldoende tijd aan besteedt, vooral om het geleerde te laten inslijpen, automatiseren. Ook het gebruik van een therapeutische bril heeft een grote positieve uitwerking op de oogmotorische vaardigheden bij het lezen en schrijven.

Op basis van onderzoeken weten we dat er geen wondermiddelen bestaan die dyslexie kunnen opheffen. Ondanks misleidende berichten daarover door verschillende disciplines, is er nog steeds geen eensluidende behandelingsmethode die succes garandeert voor iedereen en dat is jammer.
Dat geldt dus ook voor de op de website dyslexietraining.nl aangeboden oefeningen; ze zijn bedoeld om het proces van lezen en spellen te helpen verbeteren, maar bieden geen afdoende oplossing. Altijd is een controleerbare diagnose en behandeling onder supervisie een eerste vereiste.
Men zal bemerken, dat er verschillend over dyslexie gesproken wordt en dat bemoeilijkt de kijk erop voor veel ouders en kinderen, die ermee te maken krijgen. Laten we het erop houden, dat dyslexie altijd een belangrijk aspect vormt van een leerprobleem. Andere problemen kunnen er in mee spelen en daarom nogmaals, de diagnose hoort toe aan een ‘specialist”.

Door middel van testen kunnen vaardigheden als; oogvolgbewegingen, oogsprongen, oogsamenwerking, accommoderen, ruimtelijke oriëntatie en organisatie, scherpzien en diepte zien worden getest.
Deze testen worden uitgevoerd met bv. een phoroptor zoals bij de opticiën, maar daarnaast zijn er nog een aantal andere apparaten, zoals een computerbril die de oogbewegingen registreert tijdens het lezen.

De optoloog heeft een scala van mogelijkheden om de ogen en de visuele informatie verwerking te trainen. De training is de eerste drie maanden eenmaal per week en duurt 50 minuten. Daarnaast moet er elke dag 5 tot 10 minuten geoefend worden. Na drie maanden wordt er samen met de optoloog bekeken of de frequentie van de trainingen terug kunnen naar eenmaal per twee weken. De personen die deelnemen aan het trainingsprogramma bij de Dr. Getman Stichting kunnen de benodigde trainingsmaterialen huren.
Getraind wordt met; plus brillen, prisma brillen, accommodatie flippers, trampoline, evenwichtsplank, computer-programma’s, polaroid brillen, rood/groen brillen, bioptor, ruler, vectogrammen, elektronisch kralenkoord, Wayne fixator, fusie kaarten, accommodatie kaarten, tachistoscope, stereo projecties, syntonics audio-visuele lateraal training, talking pen, Hardinger Brush en het Billy board.

Omdat er veel oorzaken kunnen zijn voor een oogafwijking, zal de optoloog niet altijd alle problemen kunnen oplossen. Soms is verder medisch onderzoek toch nodig of is de visuele waarneming niet met training alleen op te lossen. De optoloog zal dit dan met de persoon bespreken en zal hierin adviseren.

Was zien maar zo vanzelfsprekend als wij altijd aannemen. Kijken wordt mensen net als lopen of praten geleerd. Ooit hebben we allemaal leren lopen, fietsen en leren kijken. Bij het leren kijken kunnen allerlei problemen ontstaan, klein en groot, medisch of functioneel. Die in het begin misschien onopvallend, maar toch van invloed op het gedrag zijn. Een kind kan daardoor bijvoorbeeld leer-/lees- of concentratie problemen krijgen of bijziend worden of een lui oog ontwikkelen.

Visuele waarnemingsproblemen kunnen ontstaan tijdens de zwangerschap of geboorte, door motorische ontwikkelingsproblemen, een ongeluk of een medische oorzaak. Indien visuele waarnemingsproblemen tijdens de kindertijd worden genegeerd, leidt dit tot slechte schoolprestaties, en een minder goede maatschappelijke en sociale ontwikkeling van het kind.

Als een visueel waarnemingsprobleem op latere leeftijd optreedt, is dat voor deze persoon goed waarneembaar en is dit goed kenbaar te maken. Bij baby’s, peuters, kleuters is het hele systeem nog in ontwikkeling en daarom kunnen deze kinderen niet aangeven dat er eventueel visuele waarnemingsproblemen zijn. Dr. G.N. Getman heeft een observatielijst voor kinderen tot 5 jaar samengesteld, welke U helpen eventuele problemen te kunnen opmerken.

Een kind komt ter wereld met aangeboren reflexen en heeft 4 tot 6 jaar nodig om vanuit deze reflexen de visuele, ruimtelijke waarneming goed te ontwikkelen. Een kind leert om de ogen te richten, ze scherp te stellen om dingen te herkennen en afstand en snelheid in te schatten. Het leert deze waarnemingen samen te voegen met andere zintuiglijke waarnemingen, zoals horen, voelen, ruiken en proeven. Wanneer deze ontwikkeling verstoord wordt, kunnen er problemen ontstaan. Een kind heeft dan bijvoorbeeld moeite om te leren fietsen, zwemmen, kan ballen niet goed gooien en vangen, leren en lezen. Ook concentratieproblemen of hyperactiviteit komen voor. Het kind gaat dan bepaalde oefeningen of taken weigeren. Het kind is bezig zijn/haar gedrag onbewust aan te passen! Zo omzeilt het kind de problemen bij het visueel waarnemen. De werkelijke oorzaak van de problemen, de visuele informatie verwerking, wordt vaak niet meteen herkend.

De onbewuste gedragsaanpassingen, zoals hierboven genoemd, leren kinderen zichzelf meestal aan als ze tussen de 4 en 12 jaar oud zijn. Treedt er een verstoring op in de ontwikkeling van het gezichtsvermogen, dan loopt de ontwikkeling van een kind al snel achter. De indrukken die een kind opdoet in zijn jonge jaren moeten snel verwerkt worden. Als het lichaam en met name de gezichtsvermogen dan niet snel meewerken, wordt het gedrag aangepast. Het lichaam zal voor de problemen een oplossing proberen te zoeken. Dit uit zich in gedragsveranderingen. Het kind wil dan niet graag meer sporten, lezen, fietsen of met andere kinderen spelen en wordt druk en onzeker. Het weet zich met zijn houding niet goed raad. En dat is natuurlijk erg jammer, omdat het probleem, zeker als het op tijd herkend wordt, voor een deel en misschien zelfs helemaal opgelost had kunnen worden!

Leer-/leesproblemen kunnen vele oorzaken hebben en deze oorzaken worden vaak moeilijk herkend. De belangrijkste reden hiervan is dat kinderen de oorzaak bij zichzelf niet gemakkelijk zullen herkennen. Vaak zoekt het lichaam zelf al meteen naar een oplossing en past het gedrag zodanig aan, dat de problemen enigszins ondervangen worden. Verder wordt er vanuit verschillende (para)
medische beroepen vaak los van elkaar en vanuit het eigen vakgebied naar de oorzaak van het probleem gezocht. Daarbij wordt de oorzaak altijd in het eigen vakgebied gezocht, terwijl de oorzaak ook ergens anders kan liggen.
Zo zoeken schoolartsen, oogartsen, orthoptisten en opticiëns bij kinderen meestal niet verder dan naar een lui oog, scheelzien of het scherp zien in de verte, terwijl veel kijkactiviteiten bij kinderen op school juist dichtbij plaats vinden. De optoloog kijkt daarom vooral naar de oogmotorische vaardigheden bij het lezen.